นั่งบ่นค่ะ อ่านกันนร้า


 

ที่รักจ๋า...ออ!คนดีจ๋าอย่าเข้าใจผิด

โปรดอย่าคิดเป็นอื่นไป...อยากขอวอน

โปรดเข้าใจ...หัวอก นักแต่งกลอน

เหงาแน่นอน...ไม่ได้แกล้ง แย่งเหงาใคร

เหงาจากใจ...ห่วงใย ก็จากใจ ใครบางคน

อย่าสับสน...อย่าคิดว่าคนเหงาคนนี้เป็นบ้าหรือไร

จะแต่งกลอนได้อย่างไรหากไม่มีแรงบันดาลใจ

จะโกรธไหมที่คิดว่าเธอคือ...สุดที่รัก

ก็แค่ทายทัก...หลงรักกันในบทกลอน

เธออย่าตัดรอน....โปรดช่วยมาต่อกลอนคู่กับฉัน

แต่ที่บอกว่าคิดถึงว่าห่วงใจ มีใจผูกพัน

ขอบอกกัน...ตรง-ตรงว่านั้นคือความจริงใจที่ฉันมีจริง-จริง

แม้จะอิงแอบกันแค่ในเว็บกลอนตรงนี้

แต่รู้สึกดีมากมายอยากให้รู้

อย่างน้อยก็มาแล้วทำให้ใจยังยิ้มสู้

เทอคิดดู....จะไม่ให้ผูกพันได้อย่างไร

เหงาเมื่อไหร่..มีพวกเรา อยู่ตรงนี้

อาจจะมีบ้างที่มาแล้วไม่เจอ..ไม่มีใคร

ก็ยังคงนั่งแต่งกลอนไป...ตามแต่ใจ

มีแอบใส่ความห่วงใย...แฝงด้วยคิดถึง

ฝากคำซึ้ง..หวังเพียงให้ เจอรอยยิ้ม

รักกรุ่มกริ่ม..เทอยิ้มได้..ฉันสุขใจ

อ่านแล้วอาจจะไม่เข้าใจในความหมายสักเท่าไหร่

ขอโทษจากใจ...อย่าโกรธฉันเลยนะเทอ

ปล.  ฉันห่วงใยเพื่อนชาวกลอนทุกคนนะ...เพราะเทอก็มีตัวตน  ไม่งั้นเทอก็คงไม่มาแต่งกลอนเพราะๆให้ฉันอ่านและต่อกลอนเล่นได้หรอก..ด้วยรัก และจริงใจ  แม้  แค่ในเว็บกลอน  แต่ก็จริงใจนะเทอ  กิกิ

Comment

Comment:

Tweet